In het zuiden van Frankrijk verwijst het bestellen van een piscine de rosé (letterlijk “zwembad van rosé”) naar een groot glas roséwijn geserveerd met een flinke hoeveelheid ijsklontjes. Meestal is het een gekoelde Provençaalse rosé, bleek en droog, geschonken in een oversized wijnglas of tumbler gevuld met ijs om het verfrissend te houden in het warme klimaat. De term “piscine” roept speels het idee op van een grote, zwembadachtige portie, hoewel het meestal een standaard portie van 250–300 ml is.
Deze manier van serveren is iconisch in plaatsen zoals Saint-Tropez en wordt geassocieerd met ontspannen, glamoureuze settings zoals strandbars of jachtfeesten. Het is geen cocktail of een verdunde drank, maar simpelweg rosé met ijs, met de nadruk op verfrissing. Sommige puristen keuren het af om wijn met ijs te serveren, maar het is een geliefde traditie in de regio, vooral in de zomer. Je hoort lokale mensen het kortweg bestellen als “une piscine”, en het wordt vaak gecombineerd met lichte snacks zoals olijven of charcuterie.
Populariteit van Piscine de Rosé in Zuid-Frankrijk
Rosé is een cultureel icoon in Zuid-Frankrijk, vooral in de Provence, waar het 90% van de wijnproductie uitmaakt. De populariteit komt voort uit de veelzijdigheid, het past goed bij lokale gerechten zoals bouillabaisse, tapenade en gegrilde zeevruchten, en het verfrissende karakter, ideaal voor het warme mediterrane klimaat. De levensstijl van de regio – gericht op dineren in de open lucht, kustvakanties en vrije tijd – heeft rosé gevestigd als de favoriete drank. Saint-Tropez, Nice en Cannes zijn hotspots waar rosé rijkelijk vloeit in strandclubs, cafés en wijngaarden.
De esthetische aantrekkingskracht van de wijn, met zijn lichtroze tinten, en de marketing als een chique, toegankelijke drank hebben de dominantie ervan aangewakkerd. Evenementen zoals de jaarlijkse “Rosé Dag” in de Provence en wijntoerisme (bijv. Château d’Esclans, thuisbasis van Whispering Angel en Chateau Berne) trekken menigten. De populariteit van rosé reikt verder dan lokale bewoners tot internationale bezoekers, met export naar de VS en het VK die sinds de jaren 2010 sterk is gestegen. In 2022 werd de export van Provençaalse rosé naar de VS alleen al gewaardeerd op meer dan $150 miljoen.
Geschiedenis van Franse Roséwijn
Franse roséwijn heeft oude wortels, die teruggaan tot de Grieken die rond 600 v.Chr. wijnstokken naar Zuid-Frankrijk brachten. De vroegste wijnen die in de regio werden geproduceerd, vooral rond Marseille, waren waarschijnlijk bleekrode wijnen of rosés vanwege kortere maceratietijden, waarbij druivenschillen slechts kort in contact waren met het sap. Deze methode contrasteerde met de diepere rode wijnen die later werden ontwikkeld. In het Romeinse tijdperk was de Provence een belangrijke wijnproducerende regio, en rosé-achtige wijnen waren gebruikelijk.
In de Middeleeuwen kregen Provençaalse wijnen faam, waarbij rosé een hoofdbestanddeel bleef vanwege de verfrissende eigenschappen die geschikt waren voor het mediterrane klimaat. De moderne stijl van bleke, droge rosé ontstond in de 19e eeuw, vooral in de Provence, toen wijnmakers technieken verfijnden om frisse, lichte wijnen te produceren. De 20e eeuw zag de reputatie van rosé groeien, vooral na de Tweede Wereldoorlog, toen het toerisme in Zuid-Frankrijk bloeide. Rosé werd synoniem met de ontspannen, zonnige levensstijl van de Franse Rivièra.
De wereldwijde populariteit van Franse rosé, vooral uit de Provence, steeg in de vroege jaren 2000. Tegen 2023 vertegenwoordigde rosé ongeveer 10% van de wereldwijde wijnconsumptie, waarbij Frankrijk 30% van de wereldrosé produceerde, voornamelijk uit de Provence, Languedoc-Roussillon en de Rhônevallei. Alleen al de Provence produceert 40% van de Franse rosé, met appellaties zoals Côtes de Provence, Bandol en Tavel die voorop lopen. Tavel, in de Rhône, is opmerkelijk vanwege de exclusieve roséproductie, vaak dieper van kleur en meer gestructureerd.
Proost!
//
